Bu sıralar hep aynı şeyler yapıyormuşum hissine kapılıyorum.Hep o maske takmış suratları görüp umursamamazlık ayağına yatıyorum.Televizyonda hep aynı reklamın aynı yerinde gülüp eğleniyormuş taklidi yapıyorum.Sabahları hep aynı taraftan uyanıp aynı duvarı izliyorum.Her öğlen kantinde aynı masaya oturup aynı kişilerle göz göze geliyorum.Hep aynı kantinciyle karşılaşıp çayımı açık istiyorum.Saçımı hep aynı şekilde toplayıp evden çıkıyorum.Ayakkabımı hep merdivenin aynı basamağında giyiyorum. Hep aynı parmağıma aynı yüzüğü takıyorum.Kendime hep aynı yalanları söylüyorum.Aynı kitabı defalarca okuyup hep aynı yerde dalıyorum.Aynı yerin altını çiziyorum.Yolda yürürken hep aynı kırık kaldırım taşına takılıp sendeliyorum.Çayımı hep aynı bardakta aynı demlikte içiyorum.Hep aynı şeyler karşısında sinirleniyorum.Geceleri başımı hep aynı yastığa gömüyorum.Hep aynı kelimelerle konuşup derdimi kimseye anlatamıyorum.İçimde hep aynı acıyı hissedip hayattan bıkıyorum.Günlerim hep aynı.Biri bana değişiklik ödünç verse biraz...