Güven. Beş harflik, İki hecelik bir kelime. Küçük bir dil- damak hareketiyle kolayca çıkıveriyor ağızdan.Aynı ağızdan çıktığı gibi kolay oluyor kaybetmesi. Hele ki arkanızı dönüp baktığınızda
hayal kırıklığına uğramak, bir ordu beklerken tek bir kişiyi bile bulamamak. Hani yalnızlıktan yakınıyor ya çoğumuz; Asıl yalnız insan güvenecek kimseye sahip olmayan insandır. Çamura 
saplandığında elini uzatan biri yoksa eğer gerçekten yalnızsındır. En büyük hayalim bulutlara tırmanmak dediğinde elinde merdivenle çıkagelmeli güvendiğin insan. Bu kişi kimisi için dosttur
kimisi için ailedir. Ve sonuç olarak sana sahte cevaplar verip umursuyormuş gibi yapan değil, senin hissettiklerini seninle birlikte hisseden, zaman gözünde değerini yitirdiğinde varlığıyla
içini ısıtan biri olmalı hayatında..